عضدالدوله برآمد؛ در حدود 990 درگذشت. رياضيدان و مترجم يوناني به عربي. مقالهٴ دهم اصول اقليدس را ترجمه كرد.
ابوالفتح
ابوالفتح محمود بن محمد بن قاسم بن فضل اصفهاني احتمالاً در حدود 982 برآمد. رياضيدان ايراني. تحرير بهتري از
مخروطات آپولونيوس فراهم كرد و شرحي بر پنج كتاب اول آن نوشت.
مخروطات را يك قرن پيش هلال حمصي (كتابهاي 1 تا 4) و ثابت بن قره (كتابهاي 5 تا 7) ترجمه كرده بودند (نيمهٴ دوم سدهٴ نهم را ببينيد).
كوهي
ابوسهل ويجن (بيژن) بن رستم كوهي در حدود 988 در بغداد برآمد. رياضيدان، منجم. آثار رياضي و نجومي متعددي به وي منسوب است. او رهبر منجماني بود كه در سال 988 در رصدخانهاي كه شرفالدولهٴ ديلمي ساخته بود به كار مشغول بودند. توجه خود را به آن قسمت از مسائل ارشميدس و آپولونيوس معطوف داشت كه به معادلات بالاتر از درجهٴ دوم منجر ميشد؛ او برخي را حل كرد و راجع به شرايط قابليت حل1 به بحث پرداخت. اين پژوهشها در زمرهٴ بهترين كارهاي هندسي مسلمانان است.
سِجْزي
ابوسعيد احمد بن محمد بن عبدالجليل سجزي از حدود 951 تا حدود 1024 زندگي كرد. رياضيداني كه در باب تقاطع قطوع مخروطي و دايرهها بهطور خاص تحقيق كرد. در مورد تثليث زاويه يك راه حل كاملاً هندسي (تقاطع يك دايره و يك هذلولي متساويالقطرين2) را به جاي روش قديمي سينماتيك براي تثليث زاويه ابداع كرد.3
عبدالرحمن صوفي
ابوالحسين عبدالرحمن بن عمر صوفي رازي در 903 در ري زاده شد، در 986 درگذشت. از بزرگترين منجمان مسلمان. دوست و معلم عضدالدولهٴ ديلمي. مهمترين اثرش كتاب الكواكب